Բանաստեղծություն բլոգի ընթերցողից

Հեղինակ` Ջեմմա Գաբրիելյան

Մերթ հրճվում եմ՝ հուսալով,
Եվ մերթ ընկճվում՝ դողալով,
Սիրտս կծկվում, մի բուռ դառնում,
Ցավից անվերջ մղկտում,
Թրթռում է, ցնծում, երգում,
Պար է բռնում հոգուս հետ:
Ես սիրուց չեմ հասկանում,
Մերթ ժպտում եմ, մերթ՝ լացում:
Մի՞թե սերը ջահելի
Պետք է լինի երկակի:

0 коммент.:

Copyright ©2012-2013 - Այլ կայքերում մեջբերումներ անելիս հղումը www.siraharner.ru բլոգին պարտադիր է: