Քեզ հետ

 


Ախ՜ Աստված իմ ,ինչո՞ւ ,միթե աչքերը բացի լաց լինլուց ու տեսնելուց ուրիշ ոչինչ չգիտեն ,մոռացա՛, նրանք նաև կուրանալ գիտեն ...երանի աչքերս չխառնվեին նրա կաթիլների հետ : Նրա փոքրիկ սենյակում, միայն տիրում էր մեղմ լռություն , մեկ ես էի այդ լռությունը խաղտում ,մեկ էլ նա իր խորը հոքոցներով ...ու ցավոտ շնչահեղձումններով :
Անվերջ հիշում եմ ,քո մեղմ ու ամպամած ցավի կաթիլները ,որոնք թողեցին հոգուս մեջ դաջված մի հետք : Ներիր ինձ `անկարողիս ... Երանի ես էլ կարողանայի, գոնե մի պահ քեզ հետ լաց լինել:


0 коммент.:

Copyright ©2012-2013 - Այլ կայքերում մեջբերումներ անելիս հղումը www.siraharner.ru բլոգին պարտադիր է: