Անվերադարձ


Քո թևերի օղում քո բուրմունքով լողում,
Հուշերի թևերով ինձ տանում ես հեռուն,
Քո գգվանքով ցրում ես մառախուղն իմ հոգու,
Սև թախիծն իմ սրտից դու վանում ես հեռու…
Քո թևերի օղում ինձ տանջում ես, չարչարում,
Այնպես անշարժ, անտարբեր ես իմ երգն եմ երգում,
Անվերադարձ հուշերս նորից սիրտս են բորբոքում…
Քո աչքերը սևասաթ արցունքներով են լցվում.
Վարդաթերթի ցողի պես արցունքներդ են սահում,
Գլորվում են և թափվում մորմոքներիս առուն…

Քո թևերի օղում քո բույրով եմ ես դաղվում,
Եվ մոլեգին են դառնում կրակները իմ հոգու,
Սրտիս լարերը սիրով դու իրար ես կապկպում
Եվ չես թողնում քեզանից հիմա գնամ ես հեռու…
Ախ, թող հանգիստ մնամ ես քո օղում շղթայված,
Մնամ սիրով ես անշարժ, քո մեխով մեխված:
Օ՜, թող քիչ մնամ կրակիդ օղում…
Քո մատների հյուսքը քանդում ես հանկարծ
Արևից վառված մատներդ, ինչպես մոմեր,
Շոյում են մարմինս ինչպես գարնան հովեր…
Copyright ©2012-2013 - Այլ կայքերում մեջբերումներ անելիս հղումը www.siraharner.ru բլոգին պարտադիր է: